آزمون دیسک دیفیوژن

آزمون دیسک دیفیوژن

معرفی آزمون آنتی بیوگرام تعیین قطر هاله عدم رشد – آزمون دیسک دیفیوژن (Disk diffusion)

در علم میکروب شناسی به دسته ای از دارو ها که روی باکتری ها اثر می گذارند آنتی باکتریال ها یا آنتی بیوتیک ها می گویند. هر دسته از آنتی بوتیک ها بر روی باکتری های معینی تاثیر داشته و این دارو ها بر روی ویروس و یا سایر میکروارگانیسم ها تاثیری نخواهند داشت. آزمون های آنتی بیوگرام که به صورت روتین در آزمایشگاه های میکروبیولوژِی انجام می گیرند، نشان می دهند که کدام یک از آنتی بیوتیک ها بر روی میکروب مورد مطالعه موثر می باشند.

آزمون آنتی بیوگرام عبارت است از سنجش میزان آنتی بیوتیک یا سایر عوامل ضد میکروبی برای ممانعت از رشد باکتری ها در محیط آزمایشگاهی. یکی از روش های بررسی اثر ضدمیکروبی مواد روش تعیین قطر هاله عدم رشد یا دیسک دیفیوژن است. این روش همچنین به روش Kirby-Bauer نیز مشهور است.

خلاصه ای از فرآیند آنتی بیوگرام دیسک دیفیوژن

بعد از ایزوله کردن باکتری ها ، مقداری از کلونی باکتری را برداشته و در سرم استریل حل می کنند. سپس بعد از تهیه محلول هموژن، با سواب استریل شده محلول را به هم زده و آن را به محیط کشت مولر هینتون انتقال می دهند و سپس به وسیله سواب، محیط کشت را به صورت چمنی کشت می دهند. بعد از کشت، دیسک های انتی بیوگرام را بر روی محیط کشت انتقال می دهند. بعد از قرار دادن دیسک ها، در پلیت را بسته و به مدت ۲۴ ساعت آنها را در دمای ۳۷ درجه سانتیگراد، انکوبه می کنند. بعد از ۲۴ ساعت پلیت را زیر چراغ برسی می کنند و منطقه عدم رشد را با عموماً با کولیس یا نرم افزار اندازه گیری می کنند (همانند شکل زیر). در نهایت  با توجه به جدول همراه دیسک ها، گزارش تست انتی بیوگرام را برای هر یک از انتی بیوتیک ها، به صورت حساس (Susceptible)، مقاوم (Resistant) و یا نیمه حساس (Intermediate) گزارش می دهند.

 

 

کاربردهای آزمون آنتی بیوگرام تعیین قطر هاله عدم رشد – آزمون دیسک دیفیوژن (Disk diffusion)

  • این آزمون برای تمامی باکتری های گرم مثبت و منفی قابل اجرا است.

توانایی ها و محدودیت های آزمون تعیین قطر هاله عدم رشد – آزمون دیسک دیفیوژن (Disk diffusion)

مزایای روش دیسک دیفیوژن عبارتند از:

  • سادگی انجام آزمون و عدم نیاز به تجهیزات پیچیده
  • سهولت در جایگزینی یک دیسک با دیسکی دیگر
  • سهولت تشخصی آلودگی ها

محدودیت های این روش عبارتند از:

  • تنها برای ارگانیسم هایی با رشد سریع مناسب است
  • عدم امکان محاسبه MIC و MBC
0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *